Köyde ateşi olan bir hasta şehre doktora gider. Doktor hastaya fitil verir ve
köye döndükleri gibi hastaya fitili anüsten vermelerini söyler.
Köylüler tabi 'tamam dohtor bey' diyip köye giderler.
Köydeki herkese sorarlar, en bilgelere bile, ama kimse anüs ne demektir
bilemez. Bu nedenle bir türlü ilacı da veremezler hastaya.
Hastanın durumu da gitgide kötüleşmektedir. Bunun üzerine köylü, doktora
telefon etmeye karar verir ama kimse buna yanaşmaz. Ne cüret di mi doktoru arayacak bir köylü.
Neyse durumun vahameti üzerine muhtar aramayı kabul eder. Bütün
köylü toplanır santrale, muhtar arar,
-"Biz ne yapacağımızı bilemedik dohtor bey"der.
Karsıdan doktor bir şeyler söyler. Muhtar döner arkasına:
-"Makattan verin dedi dohtor" der.
Yine tüm köye sorarlar, komşu köylere birilerini yollayıp sordururlar falan, ama makat ne bilen yoktur yine.
Hasta ise gitti gidecek, ateşler içinde kıvranıyor.
İhtiyar meclisi toplanır. Son çare, doktorun bir kez daha aranmasına karar verilir.
Yine kimse aramak istemez doktoru. Nihayetinde biri kandırılır, telefonun basına geçer, ama bi yandan da söylenmektedir:
"Çok kızacak dohtor çok!!!" diye.
Sonunda telefonu açar, durumu anlatır, doktor bir şeyler söyler yine.
Telefondaki köylü, yüzü allak bullak, arkasını döner:
-"Çok kızacak demiştim….
- *ötüne sokun dedi"
|
